Σε απαντήσεις σας, αναφερθήκατε ότι σήμερα οι ανθρώπινες σχέσεις καταστράφηκαν εξαιτίας της τάσης των ανθρώπων να κυνηγούν το χρήμα, την προβολή και τη δόξα. Μπορώ να πω όμως ότι χωρίς χρήμα σήμερα κανένας δεν μπορεί να ζήσει. Αν δεν έχεις χρήμα κανένας δεν σε ξέρει, και κανένας δεν σε υπολογίζει. Δυστυχώς όσο κακό κι αν είναι αυτό έχουμε την ανάγκη των άλλων και μπορούμε να την κερδίζουμε με το χρήμα. Το παιδί θέλει πολύ χρήμα για να μεγαλώσει, να σπουδάσει, να κάνει το σπίτι του. Κι εμείς οι μεγάλοι, θέλουμε τις ανέσεις μας, την υγεία, και την ψυχαγωγία μας που κοστίζει πολύ. Αν έχεις χρήμα μπορείς να σπουδάσεις στα καλύτερα πανεπιστήμια, μπορείς ακόμη και να κυβερνήσεις, να γίνεις βουλευτής, πρόεδρος, κλπ. Θα έλεγα ότι χωρίς χρήμα δεν θα υπήρχε ζωή.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Κάποτε φτωχός
Κάποτε φτωχός

1 σχόλιο:
Οι απόψεις σας, αγαπητέ φίλε, είναι πολύ σοβαρές και αγγίζουν με απλό τρόπο ένα σημαντικό κοινωνικό πρόβλημα. Είναι αλήθεια ότι ένα παιδί μπορεί να μη ζήσει χωρίς το χρήμα που θα του εξασφαλίσει τη διατροφή, την ένδυση, τη στέγη, τη μόρφωση, και ότι αν αρρωστήσεις και είσαι φτωχός θα καταλήξεις σε κάποιο διάδρομο νοσοκομείου ενώ αν έχεις χρήμα μπορείς να βρεις την υγεία σου στα καλύτερα ιατρικά κέντρα. Αν είσαι πλούσιος όλοι σε ξέρουν, σε εκτιμούν, σε αποδέχονται, και σε αναγνωρίζουν, ενώ αν είσαι φτωχός κινδυνεύεις. Αυτή η σκληρή πραγματικότητα που επικρατεί εδώ και δεκάδες χρόνια στην κοινωνία των πολιτισμένων, οδήγησε ακόμη και σε κοινωνικές επαναστάσεις χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η υιοθέτηση του σοσιαλιστικού οικονομικού συστήματος έφερε κάποια ελπίδα ηττήθηκε όμως ολοκληρωτικά από τον οδοστρωτήρα του καπιταλιστικού συστήματος που σήμερα στοχεύει στην παγκόσμια κυριαρχία του ατομικού συμφέροντος. Το ατομικό και όχι κοινό συμφέρον, έχει ήδη εισχωρήσει ως νέα ιδεολογία και πρακτική ακόμη και μέσα στις ζούγκλες και οι ιθαγενείς αντί να κυνηγούν πουλιά και ζώα για την επιβίωσή τους τα κυνηγούν για το εμπόριο. Ήδη χιλιάδες στρέμματα ζούγκλας και χιλιάδες ζώα και πουλιά αφανίζονται από ιθαγενείς για να κερδίσουν χρήμα πουλώντας πολύτιμα μέταλλα, πουλιά, ερπετά, ξύλο, δέρματα ή κέρατα ζώων, κλπ.
Αυτό που ανάφερα σε προηγούμενα σχόλια είναι ότι το κυνήγι του χρήματος έχει ξεπεράσει τα όρια της απλής επιβίωσης. Αν και μπορούμε να ζήσουμε άνετα με ένα μέτριο μισθό, εντούτοις οι νέες ανάγκες γα πιο μεγάλο σπίτι, για πιο μοντέρνο αυτοκίνητο, για ταξίδια και φανταστικά κομφόρ, μας οδηγούν συνειδητά ή και υποσυνείδητα στο κυνήγι του χρήματος. Η τάση αυτή οδηγεί στον ανταγωνισμό, τον ατομικισμό, και την αποξένωση, κι έτσι όλοι νιώθουμε πως αν κάτι δυσάρεστο μας τύχει κανένας δεν θα ενδιαφερθεί, κανείς δεν θα μας κοιτάξει. Η τάση αυτή αναπτύσσει στην ψυχή ανασφάλεια και μοναξιά γιατί οι γύρω μας πια δεν είναι ειλικρινείς φίλοι, αλλά ειλικρινείς ανταγωνιστές. Η ανασφάλεια και ψυχολογική μοναξιά φαίνεται είναι το αντίτιμο της προσπάθειας των ανθρώπων για απόκτηση περισσότερου χρήματος απ' όσο χρειάζονται για να έχουν μια άνετη ζωή.
Δημοσίευση σχολίου