Ακόμα μια συνηθισμένη μέρα έλαβε τέλος.. Ακόμα μια ρουτίνα τελείωσε.. Από πού να αρχίσω τελικά; Από την αρχή ή από το τέλος; Τι να πρωτογράψω; Μήπως να ξετυλίξω την ζωή μου γράφοντας τα βιώματά μου, τα λάθη μου, τον δρόμο μου, ή για τους ανθρώπους που αλλάζουν; Δεν ξέρω ειλικρινά πώς να αρχίσω. Σκέφτομαι τι να γράψω, και τι να πω για να περιγράψω ακριβώς αυτά που νιώθω. Απορώ τις τελευταίες μέρες για τα πάντα γύρω μου. Απορώ αν αυτό που λέγεται ΑΓΑΠΗ θα συνεχίσει να υπάρχει ανεξάρτητα από τον χρόνο και από τις καταστάσεις και αν τελικά οι άνθρωποι είναι αληθινοί.. Βλέπω τόσα δυσάρεστα γεγονότα που φοβάμαι να ζήσω.. Ναι, φοβάμαι.. Γιατί σε αυτήν την μάχη μόνο οι δυνατοί κερδίζουν.. Πώς πρέπει να κερδίσουμε λοιπόν αυτήν την μάχη; Αυτή την ζωή; Με ποια όπλα; Με το να είσαι αληθινός; Με το να μοιράζεσαι την χαρά σου; Με το να βοηθάς τους γύρω σου; Ότι και να κάνεις, πάντα θα νιώθεις αποτυχημένος. Ναι, κανένας δεν είναι τέλειος, αλλά μέσα σε αυτόν τον κόσμο κανείς δεν είναι αληθινά ευτυχισμένος. Όσοι διαβάζετε αυτό το άρθρο, μπορεί να παραξενευτείτε. Απλά σκεφτείτε μόνο. Πόσες φορές κλάψατε από αγάπη, μικροί και μεγάλοι, πόσα όνειρα είναι ακόμα άπιαστα για σας, πόσοι δεν ζείτε την δική σας Ιθάκη, πόσοι δεν χάσατε τον άνθρωπο που αγαπάτε; Πολλές φορές πιστεύω. Ποιος νοιάζεται όμως; Ποιος είναι σίγουρος για το μέλλον του, για τον φίλο που θα του εμπιστευτεί όλα του τα μυστικά, για τον σύντροφο που αγαπά και θέλει να ζήσουν την ζωή τους μαζί; Ποιος είναι σίγουρος για το τι θα του ξημερώσει η αυριανή μέρα; Όλα τελικά χάνονται. Όλα… Λίγα μένουν.. Οι καταστάσεις αλλάζουν.. ή μήπως τελικά οι άνθρωποι αλλάζουν; Ότι και να αλλάζει όμως, το αποτέλεσμα μετρά.. Πως να συνεχίσω τώρα; Να συνεχίσω αυτήν την απαισιοδοξία μου ή να πω κάτι μαγευτικό, κάτι να σας ενθαρρύνει; Ό,τι και να πω, λάθος ή σωστό, δεν έχει σημασία.. Αυτό που έχει σημασία είναι το πως ζούμε καθημερινά.. Ότι μπορούμε να αλλάξουμε θα αλλάξουμε... Και να θυμάστε ότι όποιος ονειρεύεται δεν είναι χαμένος..
Ευχαριστώ.
Με εκτίμηση, Μ
Με εκτίμηση, Μ
