Ακόμα μια συνηθισμένη μέρα έλαβε τέλος.. Ακόμα μια ρουτίνα τελείωσε.. Από πού να αρχίσω τελικά; Από την αρχή ή από το τέλος; Τι να πρωτογράψω; Μήπως να ξετυλίξω την ζωή μου γράφοντας τα βιώματά μου, τα λάθη μου, τον δρόμο μου, ή για τους ανθρώπους που αλλάζουν; Δεν ξέρω ειλικρινά πώς να αρχίσω. Σκέφτομαι τι να γράψω, και τι να πω για να περιγράψω ακριβώς αυτά που νιώθω. Απορώ τις τελευταίες μέρες για τα πάντα γύρω μου. Απορώ αν αυτό που λέγεται ΑΓΑΠΗ θα συνεχίσει να υπάρχει ανεξάρτητα από τον χρόνο και από τις καταστάσεις και αν τελικά οι άνθρωποι είναι αληθινοί.. Βλέπω τόσα δυσάρεστα γεγονότα που φοβάμαι να ζήσω.. Ναι, φοβάμαι.. Γιατί σε αυτήν την μάχη μόνο οι δυνατοί κερδίζουν.. Πώς πρέπει να κερδίσουμε λοιπόν αυτήν την μάχη; Αυτή την ζωή; Με ποια όπλα; Με το να είσαι αληθινός; Με το να μοιράζεσαι την χαρά σου; Με το να βοηθάς τους γύρω σου; Ότι και να κάνεις, πάντα θα νιώθεις αποτυχημένος. Ναι, κανένας δεν είναι τέλειος, αλλά μέσα σε αυτόν τον κόσμο κανείς δεν είναι αληθινά ευτυχισμένος. Όσοι διαβάζετε αυτό το άρθρο, μπορεί να παραξενευτείτε. Απλά σκεφτείτε μόνο. Πόσες φορές κλάψατε από αγάπη, μικροί και μεγάλοι, πόσα όνειρα είναι ακόμα άπιαστα για σας, πόσοι δεν ζείτε την δική σας Ιθάκη, πόσοι δεν χάσατε τον άνθρωπο που αγαπάτε; Πολλές φορές πιστεύω. Ποιος νοιάζεται όμως; Ποιος είναι σίγουρος για το μέλλον του, για τον φίλο που θα του εμπιστευτεί όλα του τα μυστικά, για τον σύντροφο που αγαπά και θέλει να ζήσουν την ζωή τους μαζί; Ποιος είναι σίγουρος για το τι θα του ξημερώσει η αυριανή μέρα; Όλα τελικά χάνονται. Όλα… Λίγα μένουν.. Οι καταστάσεις αλλάζουν.. ή μήπως τελικά οι άνθρωποι αλλάζουν; Ότι και να αλλάζει όμως, το αποτέλεσμα μετρά.. Πως να συνεχίσω τώρα; Να συνεχίσω αυτήν την απαισιοδοξία μου ή να πω κάτι μαγευτικό, κάτι να σας ενθαρρύνει; Ό,τι και να πω, λάθος ή σωστό, δεν έχει σημασία.. Αυτό που έχει σημασία είναι το πως ζούμε καθημερινά.. Ότι μπορούμε να αλλάξουμε θα αλλάξουμε... Και να θυμάστε ότι όποιος ονειρεύεται δεν είναι χαμένος..
Ευχαριστώ.
Με εκτίμηση, Μ
Με εκτίμηση, Μ
1 σχόλιο:
Υπάρχουν πολλές ερωτήσεις στο κείμενό σου αγαπητή φίλη που δεν μπορούν να απαντηθούν από αυτή τη στήλη, μπορούν όμως να προβληματίσουν όλους μας. Αναμφίβολα η ζωή, και ιδιαίτερα η κοινωνική ζωή, δημιουργεί προβλήματα που οδηγούν κάποιους στην απογοήτευση, την απαισιοδοξία και το θυμό. Υπάρχουν κοινωνίες, για παράδειγμα, που δημιουργούν στους ανθρώπους λιγότερη απογοήτευση και απαισιοδοξία ιδιαίτερα σε κοινωνίες όπου ο ατομικισμός, ο ανταγωνισμός, η αδικία και η ανισότητα δεν υπάρχουν σε έντονο βαθμό. Δεν είναι ο άνθρωπος που φταίει αν έχασε την εμπιστοσύνη του προς τους άλλους ή δεν μπορεί να αγαπήσει, αλλά το κοινωνικό σύστημα αξιών μέσα στο οποίο έχει μεγαλώσει και διαπλάσει την ατομική του συνείδηση. Διαφορετική, δηλαδή, συνείδηση διαμορφώνει ο άνθρωπος στον χριστιανισμό, διαφορετική στο μουσουλμανισμό, διαφορετική στον ινδουισμό ή στο βουδισμό. Διαφορετική συνείδηση διαμορφώνει ο Έλληνας, διαφορετική ο Τούρκος, διαφορετική ο Εβραίος, ο Γερμανός, ο Αμερικανός, ο Σουηδός, ο Κινέζος, κ.λπ.. Κι ο λόγος, γιατί προτού προλάβει ο άνθρωπος να ενηλικιωθεί, η κοινωνία και η κουλτούρα μέσα στην οποία ζει, φροντίζει μέσα από το επίσημο παιδαγωγικό της σύστημα να του εγκαταστήσει στην ψυχή ένα σύστημα αυτοδιακυβέρνησης που λέγεται συνείδηση. Η συνείδηση όμως διαμορφώνεται και από την επίδραση της μόρφωσης, της ανατροφής και των προσωπικών βιωμάτων. Ο Νίτσε για παράδειγμα, ένας κορυφαίος φιλόσοφος, μετά που βίωσε την προδοσία της γυναίκας που αγαπούσε, διαμόρφωσε την πεποίθηση ότι πρέπει να μαστιγώνουμε τις γυναίκες. Ανάλογα λοιπόν με την κουλτούρα μέσα στην οποία ζούμε (που είναι περίπου 2000 σε όλο τον κόσμο) και ανάλογα με τις εμπειρίες και την ανατροφή μας, διαμορφώνομε και τη συνείδησή μας, και ανάλογα με τη συνείδησή μας ανάλογη μπορεί να είναι και η υπαρξιακή μας δομή, η προσωπικότητα και η ιδεολογική μας προσέγγιση για σπουδαίες αξίες και βιώματα όπως είναι η αγάπη, η φιλία, ο έρωτας, η θρησκεία κ.ά..
Δημοσίευση σχολίου