Μετά από πολλές προσπάθειες να μιλήσω σε κάποιον, κατέληξα να βρίσκομαι σε στάδιο απελπισίας. Είμαι 19 χρονών και δεν ζω μια φυσιολογική και ξέγνοιαστη ζωή. Στα 14 μου άρχισα μια από τις συνηθισμένες δίαιτες για να βελτιώσω την εμφάνισή μου. Τα 5-6 κιλά γίνανε 10 και τα 10 20! Επειδή ήμουνα μικρή τότε, παρουσιάστηκαν προβλήματα με τον κύκλο μου, και από τότε τρέχω σε διάφορους γιατρούς, χωρίς να έχω κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Μου διαγνώσθηκαν πολυκυστικές ωοθήκες, και τα πράγματα είναι χειρότερα. Έχω γίνει πλέον υστερική με το θέμα του φαγητού, σαν να είναι εχθρός μου. Τον περασμένο χρόνο, είχα φτάσει σε σημείο να μην τρώγω σχεδόν καθόλου, και να πετώ το φαγητο μου. Επισκέφθηκα αρκετούς διαιτολόγους και ψυχολόγους, αλλά ακόμα έχω αυτό που μου είπαν "διατροφική διαταραχή". Για να ρυθμιστεί λοιπόν το πρόβλημα με τον κύκλο μου, αναγκάστηκα να λάβω φαρμακευτική αγωγή, η οποία με έκανε κουρέλι. Έβαλα δέκα ολόκληρα κιλά εν περίοδο λιμοκτονίας! Έβλεπα πώς φούσκωνα και αρνιόμουνα να φάω. Δεν έβαλα στο στόμα μου επί πέντε χρόνια ότι οι άλλοι θεωρούν δεδομένο: σοκολάτα, παγωτό, την τούρτα των γενεθλίων μου, μπισκότο, τυροπιτάκια κτλ. Είχα τρομερή εγκράτεια και θέληση όμως τώρα νιώθω κουρασμένη και απελπισμένη. Ποτέ μου δεν έκανα ούτε μια παρανομία, δεν τολμούσα γιατί θα με έπιανε πανικός! Όταν τρω χωρίς να με νοιάζει, πάλι νιώθω απαίσια, έρχονται και στιγμές που σκέφτομαι να προκαλέσω εμετό αλλά φοβάμαι. Μου μπαίνουν πολλές ιδέες πώς μπορω να κόψω θερμίδες από δω και από κει, αλλά μάταια! Δεν χάνω με τίποτα. Πέρασα πάρα πολλά, όλοι τα έχουν ακούσει πολλές φορες αλλά άλλο να το βιώνεις. Τώρα δεν ξέρω τι να κάνω, γιατί δεν μπορώ να ελέγξω τον εαυτό μου. Νιώθω ότι αδικούμαι, ότι δικαιούμαι και γω να ζήσω άνετα. Δεν γίνεται μια νεαρή να είναι άριστη στα μαθήματα αλλά να έχει προτεραιότητα στη ζωή της να χάσει βάρος! Δεν ξέρω και συγγνώμη αν σας κούρασα αλλά ανυπομονώ να μου πείτε τη γνώμη σας.
Φυλακισμένη καρδιά
1 σχόλιο:
Μελετώντας τη ζωή ανορεκτικών και βουλιμικών γυναικών έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως το πρόβλημα τους δεν ήταν «διατροφική διαταραχή» αλλά σύμπτωμα ασυνείδητης κατάθλιψης που προέρχεται συνήθως από συναισθηματικές στερήσεις και τραυματικές εμπειρίες. Η κατάθλιψη παράγει ψυχική ενέργεια που μπορεί να εμφανιστεί μέσα από ποικιλία συμπτωμάτων στην καθημερινή συμπεριφορά ο άνθρωπος όμως δεν μπορεί να φανταστεί ότι μια τραυματική εμπειρία μπορεί μετά από χρόνια να δημιουργήσει προβλήματα γι’ αυτό και εστιάζει την προσοχή του στο σύμπτωμα. Αυτό λοιπόν που χρειάζεται είναι η θεραπεία της κατάθλιψης που είναι η αιτία και όχι της διατροφικής διαταραχής που είναι το σύμπτωμα. Η θεραπεία της κατάθλιψης όμως δεν είναι εύκολη υπόθεση γιατί το άτομο που υποφέρει χρειάζεται όπως αλλάξει τον προσωπικό, οικογενειακό και κοινωνικό τρόπο ζωής που πολλές φορές είναι αδύνατο. Λες για παράδειγμα, αγαπητή φίλη, πως είσαι άριστη στα μαθήματα αλλά συναισθηματικά είσαι χάλια. Μόνο αυτή η πληροφορία υπονοεί ανάπτυξη των νοητικών αναγκών σε βάρος των συναισθηματικών. Ίσως η νοητική ανάπτυξη ήταν διέξοδος στη συναισθηματική στέρηση όμως η συναισθηματική στέρηση δεν μπορεί να βρει ανακούφιση με αυτή τη μέθοδο. Υπάρχουν καλύτερες μέθοδοι όπως η ενεργητική και δημιουργική ζωή, η εμπειρία της αγάπης, της κοινωνικής προσφοράς, του έρωτα, του αλτρουισμού. Σίγουρα δεν θα λύσεις το πρόβλημα σου με το να ασχολείσαι με αυτό γιατί η αιτία που σου το δημιουργεί είναι αλλού και βρίσκεται στην έλλειψη αγάπης και αποδοχής προς τον εαυτό σου και την ανικανότητα να βρεις νόημα στη ζωή που να σου προσφέρει ικανοποίηση, χαρά και εκπλήρωση.
Δημοσίευση σχολίου