Πώς κοπέλες καταλήγουν σε μπαρ

Θέλω να σας συγχαρώ για την εκτενή αναφορά σας για τη μητρική αγάπη που ήταν πραγματικά κατατοπιστική. Είμαι η ίδια αναγνώστρια που σας έγραψα και σας ευχαριστώ για την απάντησή σας. Νιώθω κάπως άβολα που επανέρχομαι, γιατί ενώ στην απάντησή σας γράφετε για την ομοφυλοφιλία και άλλα, μου έχει δημιουργηθεί ένα άλλο ερώτημα, ποια τελικά είναι η σωστή μητρική αγάπη; Σίγουρα καταλάβαμε νομίζω όλοι ότι η κακοποίηση του αγοριού από τη μητέρα του θα του προκαλέσει προβλήματα στη ζωή του. Τι γίνεται όμως με το κορίτσι; μήπως αυτό δεν διατρέχει κινδύνους; Πώς για παράδειγμα βγαίνουν κοπέλες που καταλήγουν σε μπαρ ή πωλούν το σώμα τους; Θα το εκτιμούσα αν είχα την ίδια κατατοπιστική απάντηση σας.
Ευχαριστώ

~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·~·

Δυστυχώς λόγω χώρου, δεν μπορώ να αναφέρω λεπτομέρειες που απαιτούνται για να καλυφθεί πλήρως μια απάντηση. Σας ευχαριστώ αγαπητή φίλη που με τα ερωτήματα σας βοηθάτε προς το σκοπό αυτό. Με βάση όσα προαναφέρθηκαν για τη σχέση παιδιού και μητέρας από τη στήλη, ένα ερώτημα που μπορεί πράγματι να τεθεί από μητέρες είναι πότε μπορούν να αποδεσμευτούν από τα παιδιά τους χωρίς αυτά να διατρέχουν τους κινδύνους που ήδη αναφέρθηκαν. Η απάντηση δεν είναι δύσκολη γιατί το παιδί που νιώθει την ασφάλεια του γονιού (μητέρας ή πατέρα) μπορεί σιγά-σιγά από μόνο του να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για να «ανοίξει τα φτερά του» προς την αυτονόμηση του. Οι σημαντικές έρευνες της Mary Ainsworth μπορούν να μας βεβαιώσουν ότι παιδιά που βιώνουν μια ασφαλή συναισθηματική σχέση με το γονιό μπορούν πιο εύκολα να εξερευνήσουν το περιβάλλον τους, να απομακρυνθούν χωρίς φόβο από το γονιό και να νιώθουν ασφάλεια έστω και αν αυτός είναι μακριά. Αναμφίβολα το κάθε παιδί φέρει τη διαφορετικότητά του όμως ο γονιός που προσφέρει σταθερή συναισθηματική επαφή στο παιδί του, το βοηθά να «ανοίξει τα φτερά του» όποιες και αν είναι οι ιδιορρυθμίες και αντιδράσεις του παιδιού. Το παιδί πρέπει να ανεξαρτητοποιηθεί, για να τα καταφέρει όμως χρειάζεται πρώτα το ψυχολογικό θεμέλιο που θα κτιστεί μέσα από τη συναισθηματική σύνδεση με το γονιό. Η έλλειψη συναισθηματικής σύνδεσης μπορεί να δημιουργήσει αισθήματα ανασφάλειας και αντί το παιδί να οδηγηθεί στην προσωπική αυτονόμηση να καταλήξει συναισθηματικά εξαρτώμενο από τους γονείς. Ο κορυφαίος ψυχαναλυτής D.W. Winnicott μέσα από τις μελέτες του διαπιστώνει ότι η μητέρα που δεν ικανοποιεί αυθόρμητα και με ενδιαφέρον τις ανάγκες του παιδιού της μπορεί να του προκαλέσει ψυχολογική ζημιά. Το παιδί, αναφέρει, γεννιέται με έμφυτες ανάγκες για επιβίωση, ανάπτυξη και ελευθερία. Όταν η μητέρα στερεί από το παιδί της την ευκαιρία να ακολουθήσει τη φυσική του πορεία προς την πλήρη μητρική απεξάρτηση μπορεί να του προκαλέσει ψυχολογική ζημιά. Θα μπορούσαμε λοιπόν να ισχυριστούμε ότι η πραγματική μητρική αγάπη στοχεύει στο να καταστήσει το παιδί ικανό να ζήσει από μόνο του αυτόνομο, ανεξάρτητο και ελεύθερο. Ο Winnicot αναφέρει επίσης ότι η μητέρα πρέπει να προσαρμόζεται στις ανάγκες του παιδιού και όχι η μητέρα να εξαναγκάζει το παιδί να προσαρμόζεται στις δικές της ανάγκες. Το παιδί όταν γεννηθεί έχει πλήρη βιολογική και ψυχολογική εξάρτηση από τη μητέρα του γι’ αυτό και θα χρειαστεί να παλέψει για να καταφέρει να απελευθερωθεί από τον ψυχολογικό ιστό της. Όσον αφορά το δεύτερο ερώτημα σου για την ψυχολογική ωρίμανση των κοριτσιών, δυστυχώς ο χώρος δεν αρκεί γιατί η ανάλυση και σ’ αυτή την περίπτωση είναι εκτενής. Να τονίσω ότι τα πιο πάνω που αναφέρω ισχύουν και για τα δύο φύλα. Σε συντομία να συμπληρώσω ότι το κορίτσι γενικά ωριμάζει πιο εύκολα και με λιγότερα ψυχοκοινωνικά προβλήματα σε σχέση με το αγόρι. Είναι πιο ανθεκτικό στο άγχος, την καταπίεση και γενικά τις ασθένειες. Είναι όμως σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η ανάπτυξη του κοριτσιού – και γενικά του παιδιού – εξαρτάται από την κοινωνία μέσα στην οποία ζει. Διαφορετικά θα μεγαλώσει ένα κορίτσι στην Κύπρο από ένα κορίτσι στην Περσία, στη Σουηδία ή στις Φιλιππίνες. Στην Περσία δεν υπάρχει πιθανότητα αποπλάνησης στην πορνεία, στην Κύπρο είναι λίγες, στη Σουηδία λιγότερες, στις Φιλιππίνες πολλές. Ένα κορίτσι μπορεί να αποπλανηθεί στην πορνεία όταν στην ηλικία των 12-14 γνωρίσει την ηδονή του σεξ (όχι το βιασμό) με ενήλικες άντρες και τότε γίνεται ευάλωτο στην σεξουαλική εκμετάλλευση ειδικά αν στη σεξουαλική επαφή παίρνει κάποια ανταμοιβή σε δώρα ή χρήμα. Η χρήση οινοπνευματωδών ποτών έχει αποδειχθεί ως η πιο ισχυρή ουσία για αποπλάνηση ανηλίκων και είναι γι’ αυτό το λόγο που όλα τα μπαρ σερβίρουν αλκοολούχα ποτά. Όλες οι γυναίκες στην πορνεία ξεκίνησαν αυτή την πορεία στην ηλικία αυτή, μέσα από το ποτό, το χρήμα, την ηδονή του σεξ. Όσες όμως είχαν βιώσει το βιασμό στην ηλικία αυτή δημιούργησαν ψυχοσεξουαλικά προβλήματα δεν κατέληξαν όμως στην πορνεία. Είναι σημαντικό λοιπόν να γνωρίζουν οι γονείς ότι δεν είναι και τόσο σοφό να πιστεύουν ότι η 12χρονη ή 14χρονη κόρη τους μεγάλωσε και δε χρειάζεται να έχουν συνεχή επικοινωνία μαζί της και στοργική σχέση. Μπορεί να είναι πιο ήσυχοι αν η κόρη τους έχει φλερτ με συνομήλικο της παρά να κάνει παρέα με ενήλικους νέους σε χώρους όπου σερβίρονται αλκοολούχα ποτά.