Εξοργίστηκα αν μη τι άλλο έμεινα άναυδη όταν διάβασα τα σχόλια του κύριου Καδή για τους αλλοδαπούς. Καταρχάς μια μικρή παρένθεση «αλλοδαπός = αυτός που προέρχεται από ξένη χώρα». Από πότε κατηγοριοποιήσαμε τους αλλοδαπούς σαν τους ανθρώπους που κλέβουν, κάνουν εγκλήματα, προκαλούν προβλήματα, παρενοχλούν ή κλέβουν; Μήπως η δικιά μας κοινωνία είναι η Αρεία Φυλή; Μήπως νομίζουμε ότι εμείς δεν κάνουμε τέτοιου είδους εγκλήματα; Δεν αμφιβάλλω πως τα περιστατικά που περιγράψατε είναι αληθή αλλά τέτοιου είδους περιστατικά δεν γίνονται ΜΟΝΟ από αλλοδαπούς. Ας μην αποποιούμαστε των ευθυνών μας. Καθημερινά βαλλόμαστε από τις ειδήσεις για Κύπριους πατεράδες που κακοποιούν και όχι μόνο τα παιδιά τους, κορίτσια και αγόρια βιάζονται, εγκλήματα και άλλα πολλά γίνονται τα οποία δεν έχουν καμιά ανάμειξη με τους αλλοδαπούς αλλά με τη δικιά μας κοινωνία. Αν συχνά αναρωτιόμασταν γιατί παλιά ήταν διαφορετικά και ότι τέτοια δεν γίνονταν πριν ίσως αυτό να είναι μια λανθασμένη εντύπωση. Τέτοια περιστατικά ίσως να γίνονταν αλλά η κοινωνία να τα έκρυβε. Η κοινωνία αλλάζει όπως καινούργιες λέξεις προστίθενται καθημερινά στο λεξιλόγιο μας έτσι και η κοινωνία βαδίζει με τον καιρό. Αυτό που όλοι φοβόμαστε είναι την αλλαγή, το κάτι καινούργιο, κάτι που είναι έξω από αυτό που είχαμε συνηθίσει ως τώρα. Γι’ αυτό το λόγο βάζουμε τους ανθρώπους σε κατηγορίες και ταμπέλες, για να τους ελέγχουμε, γιατί αν κάτι δεν συμβαδίζει με τα δικά μας δεδομένα τότε αμέσως το κατηγοριοποιούμε και το απορρίπτουμε
djafvdsj kjhfksidg
1 σχόλιο:
Είναι αυτονόητο ότι μια κοινωνία των 700 χιλιάδων κατοίκων με 100 χιλιάδες αλλοδαπούς να αντιμετωπίζει κοινωνικά προβλήματα που δημιουργούνται από αυτή την απότομη αλλαγή στη δημογραφική σύνθεση. Οι αδικίες εις βάρος αλλοδαπών είναι γενικό φαινόμενο στον καπιταλισμό ο οποίος οδήγησε στη μετανάστευση φτηνού εργατικού δυναμικού προς βιομηχανικές κοινωνίες προωθώντας το απατηλό όνειρο ανάμεσα σε τριτοκοσμικούς πως στο δυτικό κόσμο υπάρχει ο επίγειος παράδεισος. Αντί όμως τον παράδεισο οι άνθρωποι αυτοί βιώνουν την εκμετάλλευση και τις κακουχίες. Στην Κύπρο για παράδειγμα, τα πιο πολλά εργατικά θύματα, οι πιο χαμηλά αμειβόμενοι και οι πιο φτωχοί πολίτες τα τελευταία χρόνια ήταν αλλοδαποί. Ας μη στρεφόμαστε λοιπόν εναντίον του απλού κόσμου που δεν συμπαθεί τους αλλοδαπούς αλλά σε αυτούς που τους εκμεταλλεύονται και τους εξαπατούν. Εξάλλου ούτε μεταξύ μας υπάρχει σεβασμός και ισότητα στη διαφορετικότητα πόσο μάλλον με ξένους.
Δημοσίευση σχολίου