Ένιωσα την ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί σας αφού διάβασα το γράμμα που σας έστειλε η κοπέλα με το ψευδώνυμο «Σκορπιός».
Είμαι μια γυναίκα 45 χρονών, εργαζόμενη, σχετικά εμφανίσιμη, παντρεμένη εδώ και 22 χρόνια, με 3 υπέροχα παιδιά. Αυτό που συμβαίνει στην κοπέλα το βίωσα και το βιώνω και εγώ. Ο άντρας μου ήταν ο πρώτος άντρας που φίλησα και έκανα έρωτα. Γιατί το γράφω αυτό; Απλά για να σας πω ότι δεν είχα καμιά εμπειρία στη ζωή μου παρά την μητέρα μου να σιγοψιθυρίζει με τις φίλες της για το πόσο αγκαρία ήταν για αυτές να κάνουν τη δουλειά (δηλαδή έρωτα). Με αυτά τα πράγματα στο μυαλό μου νόμιζα ότι έρωτας ήταν αυτό το 5λεπτο δυο φορές τη βδομάδα, μετά μια φορά το μήνα και τώρα ΤΙΠΟΤΑ. Σε κάποιες προσπάθειές μου δεν ανταποκρίνεται ψυχικά, δεν θέλει, και τώρα τελευταία δεν ανταποκρίνεται σωματικά καθόλου και αρνείται να πάει στο γιατρό.
Πριν μερικά χρόνια ενέδωσα στο επίμονο φλερτ κάποιου και έκανα έρωτα μαζί του. Έζησα κάτι το ανεπανάληπτο όχι από άποψη σεξουαλική αλλά μιας ερωτικής πανδαισίας… ένα υπέροχο σμίξιμο δύο σωμάτων και δύο ψυχών που διαρκούσε 4-5 ώρες, όχι σεξουαλικής επαφής αλλά γεμάτες έρωτα. Μιλούσαμε, φιλιόμασταν, κλαίγαμε για τη μοίρα μας και κάναμε ΕΡΩΤΑ όχι ΣΕΞ. Ήταν το τέλειο ερωτικό σμίξιμο δύο σωμάτων και δύο ψυχών. (Συναντηθήκαμε 5 φορές). Δυστυχώς δεν μπορούσα, ίσως δεν ήταν στο χαρακτήρα μου, δεν μπορούσα να συνεχίσω αυτή τη διπλή ζωή, με σκότωνε και πήρα τη μοιραία απόφαση, έπρεπε να θέσω τέρμα σε αυτή τη σχέση εκτός και αν αποφάσιζα να διαλύσω το γάμο μου την οικογένειά μου. Από τότε επέστρεψα πίσω στη μίζερη μου ζωή.
Χαίρομαι με τις χαρές των παιδιών μου. Δυστυχώς όταν δεν υπάρχει έρωτας στη ζωή του ζευγαριού σιγά σιγά έρχεται η αποξένωση. Μπορώ να πω ακόμη ότι η έλλειψη της σεξουαλικής ζωής στο τέλος επηρεάζει και την ψυχολογία και των δύο. Δεν λέω ότι δεν περνούμε καλά. Εργαζόμαστε και οι δύο, στεκόμαστε δίπλα από τα παιδιά μας, μαγειρεύω, καθαρίζω το σπίτι μου κτλ. Προσπαθώ να μοιραστώ μαζί του άλλα πράγματα αλλά δυστυχώς πάντα κάτι λείπει. Απλά ζούμε μαζί. Νιώθω ότι βιώνω ένα νεκρό γάμο. Τα τελευταία 10 χρόνια που αποκτήσαμε ηλεκτρονικό υπολογιστή διάβασα πάρα πολλά για τη σεξουαλικότητα κτλ και προσπάθησα να σπρώξω και το σύζυγό μου να διαβάσει, αλλά δεν ενδιαφέρεται, όλα ήταν άδικος κόπος ακόμη και τα σέξι εσώρουχα. Αν με ρωτούσαν τώρα για το γάμο μου θα τους έλεγα: Καλά όλα τα υλικά αγαθά και η εικόνα του τέλειου ζευγαριού που βγάζουμε προς τα έξω αλλά θα έπρεπε να βρω τη δύναμη να χωρίσω από τον πρώτο καιρό, όταν αντιλήφθηκα ότι κάτι λείπει και προσπαθούσα και αυτός αδιαφορούσε. Είχα και πιστεύω έχω ακόμα το δικαίωμα στις χαρές του έρωτα. Τώρα το σκέφτομαι συχνά το διαζύγιο αλλά δεν θέλω να πληγώσω τα παιδιά. Οικονομικά μπορώ να τα βγάλω πέρα αλλά ίσως δεν έχω τη ψυχική δύναμη να το κάνω.
Πιστεύω ότι ο έρωτας δεν είναι το παν αλλά είναι πολύ σημαντικό στη ζωή μας. Κ. Σταύρου θα ήθελα να σας ρωτήσω αν η σεξουαλικότητα είναι κάτι που καλλιεργείται ή κάτι που είτε το έχει κάποιος ή όχι.
Είμαι μια γυναίκα 45 χρονών, εργαζόμενη, σχετικά εμφανίσιμη, παντρεμένη εδώ και 22 χρόνια, με 3 υπέροχα παιδιά. Αυτό που συμβαίνει στην κοπέλα το βίωσα και το βιώνω και εγώ. Ο άντρας μου ήταν ο πρώτος άντρας που φίλησα και έκανα έρωτα. Γιατί το γράφω αυτό; Απλά για να σας πω ότι δεν είχα καμιά εμπειρία στη ζωή μου παρά την μητέρα μου να σιγοψιθυρίζει με τις φίλες της για το πόσο αγκαρία ήταν για αυτές να κάνουν τη δουλειά (δηλαδή έρωτα). Με αυτά τα πράγματα στο μυαλό μου νόμιζα ότι έρωτας ήταν αυτό το 5λεπτο δυο φορές τη βδομάδα, μετά μια φορά το μήνα και τώρα ΤΙΠΟΤΑ. Σε κάποιες προσπάθειές μου δεν ανταποκρίνεται ψυχικά, δεν θέλει, και τώρα τελευταία δεν ανταποκρίνεται σωματικά καθόλου και αρνείται να πάει στο γιατρό.
Πριν μερικά χρόνια ενέδωσα στο επίμονο φλερτ κάποιου και έκανα έρωτα μαζί του. Έζησα κάτι το ανεπανάληπτο όχι από άποψη σεξουαλική αλλά μιας ερωτικής πανδαισίας… ένα υπέροχο σμίξιμο δύο σωμάτων και δύο ψυχών που διαρκούσε 4-5 ώρες, όχι σεξουαλικής επαφής αλλά γεμάτες έρωτα. Μιλούσαμε, φιλιόμασταν, κλαίγαμε για τη μοίρα μας και κάναμε ΕΡΩΤΑ όχι ΣΕΞ. Ήταν το τέλειο ερωτικό σμίξιμο δύο σωμάτων και δύο ψυχών. (Συναντηθήκαμε 5 φορές). Δυστυχώς δεν μπορούσα, ίσως δεν ήταν στο χαρακτήρα μου, δεν μπορούσα να συνεχίσω αυτή τη διπλή ζωή, με σκότωνε και πήρα τη μοιραία απόφαση, έπρεπε να θέσω τέρμα σε αυτή τη σχέση εκτός και αν αποφάσιζα να διαλύσω το γάμο μου την οικογένειά μου. Από τότε επέστρεψα πίσω στη μίζερη μου ζωή.
Χαίρομαι με τις χαρές των παιδιών μου. Δυστυχώς όταν δεν υπάρχει έρωτας στη ζωή του ζευγαριού σιγά σιγά έρχεται η αποξένωση. Μπορώ να πω ακόμη ότι η έλλειψη της σεξουαλικής ζωής στο τέλος επηρεάζει και την ψυχολογία και των δύο. Δεν λέω ότι δεν περνούμε καλά. Εργαζόμαστε και οι δύο, στεκόμαστε δίπλα από τα παιδιά μας, μαγειρεύω, καθαρίζω το σπίτι μου κτλ. Προσπαθώ να μοιραστώ μαζί του άλλα πράγματα αλλά δυστυχώς πάντα κάτι λείπει. Απλά ζούμε μαζί. Νιώθω ότι βιώνω ένα νεκρό γάμο. Τα τελευταία 10 χρόνια που αποκτήσαμε ηλεκτρονικό υπολογιστή διάβασα πάρα πολλά για τη σεξουαλικότητα κτλ και προσπάθησα να σπρώξω και το σύζυγό μου να διαβάσει, αλλά δεν ενδιαφέρεται, όλα ήταν άδικος κόπος ακόμη και τα σέξι εσώρουχα. Αν με ρωτούσαν τώρα για το γάμο μου θα τους έλεγα: Καλά όλα τα υλικά αγαθά και η εικόνα του τέλειου ζευγαριού που βγάζουμε προς τα έξω αλλά θα έπρεπε να βρω τη δύναμη να χωρίσω από τον πρώτο καιρό, όταν αντιλήφθηκα ότι κάτι λείπει και προσπαθούσα και αυτός αδιαφορούσε. Είχα και πιστεύω έχω ακόμα το δικαίωμα στις χαρές του έρωτα. Τώρα το σκέφτομαι συχνά το διαζύγιο αλλά δεν θέλω να πληγώσω τα παιδιά. Οικονομικά μπορώ να τα βγάλω πέρα αλλά ίσως δεν έχω τη ψυχική δύναμη να το κάνω.
Πιστεύω ότι ο έρωτας δεν είναι το παν αλλά είναι πολύ σημαντικό στη ζωή μας. Κ. Σταύρου θα ήθελα να σας ρωτήσω αν η σεξουαλικότητα είναι κάτι που καλλιεργείται ή κάτι που είτε το έχει κάποιος ή όχι.
Σας ευχαριστώ
«Γιασεμί»
«Γιασεμί»
1 σχόλιο:
Το σεξ είναι πολύπλοκο ψυχολογικό θέμα γιατί είναι η μοναδική πτυχή της ανθρώπινης ύπαρξης που δεν μπορεί να εκπληρωθεί χωρίς τη συνεργασία και τη συμμετοχή ενός άλλου ανθρώπου. Δεν μπορεί κανένας να κάνει σεξ μόνος του. Για να μπορεί να έχει σεξουαλική ζωή πρέπει πρώτα να δημιουργήσει μια σχέση έρωτα ή γάμου με κάποιον άλλο άνθρωπο. Μόνο ο σύντροφος λοιπόν μπορεί να κρίνει τη σεξουαλικότητα του συντρόφου και κανένας άλλος. Επίσης, λόγω του ότι το σεξ είναι θέμα μυστικό, προσωπικό και ταμπού, και συνδέεται με ιδεολογικές απόψεις που του δίνουν σημαντική αξία στις σχέσεις όπως είναι οι θρησκείες, γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο ψυχολογικό θέμα γιατί με διαφορετικό τρόπο μια γυναίκα αφομοιώνει στη συνείδηση τη σεξουαλικότητα της και διαφορετικά ένας άντρας ανάλογα βέβαια και με την εθνικοθρησκευτική καταγωγή. Διαφορετικά για παράδειγμα συνειδητοποιεί τη σεξουαλικότητα της μια Περσίδα και διαφορετικά μια Σουηδέζα. Διαφορετικά αντιλαμβάνεται τη σεξουαλικότητα του ένας χριστιανός και διαφορετικά ένας μουσουλμάνος. Στον τόπο μας, υπάρχει μια γενική υποτίμηση της αξίας του έρωτα και υπερτίμηση του σεξ. Πολύ ωραία αναφέρεις την «ερωτική πανδαισία» γιατί κυριαρχούσε ο έρωτας και βασικά συστατικά του όπως η στοργή, η τρυφερότητα, η σωματική επαφή. Πιστεύω όμως ότι η «ερωτική πανδαισία» δεν μπορεί να διαρκέσει για πάντα, αφού σε κάποια φάση θα εισέλθει αναπόφευκτα και η σεξουαλική επαφή για να είναι ολοκληρωμένη. Αυτό που με περισσότερη σιγουριά μπορώ να πω είναι ότι καμιά σχέση γάμου ή εκτός γάμου μπορεί να βιώσει την πραγματική ερωτική πανδαισία όταν απουσιάζει η αγάπη. Στην αγάπη, εκτός από τη στοργή και το τρυφερό μοίρασμα του σώματος υπάρχουν και άλλα βασικά συστατικά όπως η αμοιβαία αποδοχή, η συμπάθεια, η φροντίδα, η προσφορά, η εμπιστοσύνη, η γνώση. Δεν μπορείς για παράδειγμα να βιώσεις την ερωτική πανδαισία με έναν άγνωστο που μόνο το σώμα του γνωρίζεις. Ο έρωτας, όπως και το σεξ, είναι εξίσου πολύπλοκο ψυχολογικό θέμα, μπορούμε όμως με βεβαιότητα να πούμε ότι εκεί που ο έρωτας άντεξε για χρόνια ήταν σε σχέσεις αγάπης. Δυστυχώς όμως σήμερα σχέσεις αγάπης δεν δημιουργούνται εύκολα γιατί οι άνθρωποι δεν παιδαγωγούνται σε τέτοιου είδους σχέσεις γι’ αυτό ταυτίζουν το σεξ και τον έρωτα με την αγάπη. Η αγάπη όμως για να διατηρήσει την «ερωτική πανδαισία» χρειάζεται πρώτα δυο ανθρώπους που να μην υποφέρουν από εγωισμό και υπεροψία, να έχουν χαρίσματα όπως καλοσύνη, υπομονή, ανεκτικότητα και η ευθύνη, να μπορούν να λεν «ευχαριστώ», και «συγνώμη» να μπορούν να συγχωρούν, να προφέρουν, να θαυμάζουν, να φροντίζουν και να στηρίζουν τον σύντροφο στις χαρές και τις λύπες του, και να μπορούν να κάνουν έρωτα μαζί του και όχι σεξ.
Δημοσίευση σχολίου